درخت هم که باشی

من

دارکوبی می شوم

…

که هفتاد و سه بار

در دقیقه

تو را می بوسد……

آخر ساعت درس یک دانشجوی دوره ی دکترای نروژی

سوالی مطرح کرد:استادشما که از جهان سوم

می آیید، جهان سوم کجاست؟

فقط چند دقیقه به اّخر کلاس مانده بود.من در جواب

مطالبی را گفتم که روزبه روز بیشتر به ان اعتقاد

پیدا میکردم.

به اّن دانشجو گفتم:جهان سوم جایی است که هرکس

بخواهد مملکتش رااّباد کند خانه اش تخریب می شود و

هرکس بخواهد خانه اش اّباد باشد بایددر تخریب

مملکتش بکوشد. 

                           پروفسور حسابی 

 براى پرواز به آسمانها، منتظر نمان که عقابى نیرومند بیاید و از زمینت

برگیرد و درآسمانهایت پرواز دهد. بکوش تا پر پرواز به بازوانت جوانه زند

و بروید و بکوش تااینهمه گوشت و پیه و استخوان سنگین را که چنین به

زمین وفادارت کرده است،سبک کنی و از خویش بزدایی، آنگاه به جای

خزیدن، خواهی پرید.

در پرنده شدنخویش بکوش و این یعنى بیرون آمدن از زندانهاى اسارت.

دوستت دارم ها را نگه می داری برای روز مبادا،

دلم تنگ شده ها را، عاشقتم ها را…

این جمله ها را که ارزشمندند الکی خرج کسی نمی کنی!

باید آدمش پیدا شود!

باید همان لحظه از خودت مطمئن باشی و باید بدانی که فردا، از امروز گفتنش

پشیمان نخواهی شد!

سِنت که بالا می رود کلی دوستت دارم پیشت مانده، کلی دلم تنگ شده و عاشقتم

مانده که خرج کسی نکرده ای و روی هم تلنبار شده اند!

فرصت نداری صندوقت را خالی کنی.! صندوقت سنگین شده و نمی توانی با

خودت بِکشی اش…

شروع می کنی به خرج کردنشان!

توی میهمانی اگر نگاهت کرد اگر نگاهش را دوست داشتی

توی رقص اگر پا به پایت آمد اگر هوایت را داشت اگر با تو ترانه را به صدای

بلند خواند

توی جلسه اگر حرفی را گفت که حرف تو بود اگر استدلالی کرد که تکانت داد

در سفر اگر شوخ و شنگ بود اگر مدام به خنده ات انداخت و اگر منظره های

قشنگ را نشانت داد

برای یکی یک دوستت دارم خرج می کنی برا ی یکی یک دلم برایت تنگ

می شود خرج می کنی! یک چقدر زیبایی یک با من می مانی؟

بعد می بینی آدم ها فاصله می گیرند متهمت می کنند به هیزی… به مخ زدن به

اعتماد آدم ها!

سواستفاده کردن به پیری و معرکه گیری…

اما بگذار به سن تو برسند!

بگذار صندوقچه شان لبریز شود آن وقت حال امروز تو را می فهمند بدون این که

تو را به یاد بیاورند

غریب است دوست داشتن.

وعجیب تر از آن است دوست داشته شدن...

وقتی می دانیم کسی با جان و دل دوستمان دارد ...

ونفس ها و صدا و نگاهمان در روح و جانش ریشه دوانده؛

به بازیش می گیریم هر چه او عاشق تر، ما سرخوش تر، هر چه او دل

نازک تر، ما بی رحم تر.تقصیر از ما نیست؛

تمامیِ قصه هایِ عاشقانه، اینگونه به گوشمان خوانده شده اند